Article on other languages:
- Plato
- Platon
- Platón
- أفلاطون
- Platón
- Platon
- Платон
- Платон
- Платон
- প্লেটো
- প্লেটো
- Platon
- Platon
- Plató
- Báik-lăk-dù
- Platón
- Пла́тѡнъ
- Платон
- Platon
- Platon
- Platon
- Eflatun
- Πλάτων
- Platån
- Plato
- Platono
- Platón
- Platon
- Platon
- Platón
- افلاطون
- Platon
- Platon
- Platon
- Plato
- Platón
- Plato
- Platón
- אפלטון
- प्लेटो
- Platon
- Platón
- Պլատոն
- Plato
- Plato
- Platon
- Platon
- Platone
- プラトン
- Plato
- პლატონი
- 플라톤
- Platon
- Plato
- Platonas
- Platons
- Платон
- പ്ലേറ്റോ
- Plato
- ပလေးတိုး
- Platon
- Plato_(filosoof)
- Platon
- Platon
- Platon
- Platon
- Platon
- افلاطون
- Platão
- Platon
- Platon
- Платон
- प्लातोन्
- Былатыан
- Platuni
- Platon
- Plato
- Platón
- Platon
- Platoni
- Платон
- Platon
- Plato
- பிளேட்டோ
- Афлотун
- เพลโต
- Plato_(pilosopo)
- Platon
- Eflatun
- افلاطون
- Aflotun
- Platon
- Platon
- פלאטו
- Plato
- 柏拉图
Платон, Арыстокл (~427 — 347 да н.э.), старажытнагрэчаскі філосаф, адна з самых значных постацей філасофіі. Сын Арыстона і Перыкліёны, спачатку насіў імя Арыстокл.
Жыццяпіс
Арыстакрат з паходжання, Платон быў вучнем Сакрата. Ен стаў сведкам смерці свайго настаўніка, калі той прыняў атруту. Пасля смерці настаўніка філосаф пачаў вандраваць.
У Сіцыліі Платон пазнаёміўся з Дыёнам, членам сям'і тырана Сіракузаў. Там ён вырашыў заняцца выхаваннем сына тырана Дыяніса малодшага, каб выхаваць ідэальнага кіраўніка дзяржавы, які адпавядаў бы тэорыям і поглядам Платона, але бацька Дыяніс старэйшы заўпарціўся, і філосаф быў вымушаны пакінуць Сіракузы.
Паводле падання, падчас плавання, карабель, на якім плыў Платон, пацярпеў крушэнне, і філосаф патрапіў у рукі злодзеяў і быў прададзены ў нявольніцтва. Праз нейкі час ён быў выкуплены і вярнуўся ў Афіны. Там Платон заснаваў сваю знакамітую школу — "Акадэмію".
Платон памёр ва ўзросце 80 гадоў.
Ацэнкі
Платон атрымаў прызнанне яшчэ пры жыцці, што дапамагло ягоным творам дайсці да нашых дзён. Гістарычная фігура Платона была заменена на ідэалізаванае уяўленне пра універсальнага філосафа ў школе неаплатанізму Плаціна (3 ст.)[1].
Іканаграфія
Сваё папулярнае імя атрымаў за «шырокія плоскія» грудзі і лоб. У эпоху Адраджэння Платона ўяўлялі сабе ідэальна прыгожым чалавекам, следам за думкай антычных аўтараў[2]. Таму яго партрэтам лічылі прыгожую бронзавую галаву з павязкай на валасах (пазней імаверна атаясамлена з Дыянісам). Аўтэнтычны партрэт Платона быў атаясамлены толькі ў канцы 19 ст. з гермай, якую перавезлі ў Берлін са збораў Кастэлані ў Рыме (1884), і якая стала асновай усё далейшай, верагоднай іканаграфіі Платона. Адзначаецца, што від Платона, вонкава неінтэлігентны, «негеніяльны» выклікаў пэўнае расчараванне ў даследчыкаў. Аднак, гэтае ўяўнае разыходжанне паміж формай і зместам адпавядала поглядам на мастацтва самога Платона, які лічыў мастацтва нечым цалкам ілюзорным, падманлівым[1].
- Жана Эрш. "Філасофскае здумленне", Беларускі фонд Сораса, 1996 г.